ترس/۱ اردیبهشت

ترس/۱ اردیبهشت

ترس از تغییر، ترس از خطر کردن، ترس از مسخره شدن، ترس از اینکه دیگران فکر کنند هدف‌ها و رویاهای تو اشتباه است. همه اینها دشمنان تغییر و دگرگونی و رسیدن به هدف‌ها هستند. ولی حتی دشمنان هم دشمنانی دارند؛ دشمن ترس، شجاعت است. شجاعت، نداشتن ترس نیست؛ شجاعت یعنی اینکه با وجود داشتن ترس، دست به عمل بزنی.

بعد از ورود به برنامه بهبودی، ما رفته رفته متوجه تغییر خود می‌شویم و سعی می‌کنیم بر اساس اصول روحانی زندگی کنیم. به کارگیری اصول روحانی به از میان برداشتن ترس از زندگی کمک می کند. با امتناع از رفتار آسیب زننده یا غیر اخلاقی با مردم، متوجه می‌شویم لازم نیست بترسیم از اینکه چه رفتاری با ما خواهد شد. وقتی عشق، همدردی، درک و صبر را در روابط خود با دیگران به کار می‌گیریم، در عوض با احترام و توجه با ما رفتار می‌شود. متوجه می‌شویم این تغییرات مثبت نتیجه این است که به نیروی برتر خود اجازه داده‌ایم بر ما تأثیر بگذارد. به این باور می‌رسیم که نیروی برتر فقط بهترین را برای ما می‌خواهد. صرف نظر از شرایط متوجه می‌شویم می‌توانیم به جای ترس با ایمان قدم برداریم.

ترس      

پی برده‌ایم راهی جز تغییر کامل طرز فکر قدیمی خود یا بازگشت به ادامه مصرف نداشتیم. – کتاب پایه NA

بسیاری از ما متوجه می‌شویم که طرز فکرهای قدیمی ما مغلوب ترس بوده است. می ترسیدیم قادر به تهیه مواد خود نباشیم یا مواد به اندازه کافی وجود نداشته باشد. از کشف، دستگیری و حبس واهمه داشتیم. علاوه بر این، در فهرست ترس های ما ترس از مشکلات مالی، بی خانمانی، افراط در مصرف و بیماری نیز وجود داشت و اعمال ما تحت کنترل ترس بود.   

برای بسیاری از ما اولین روزهای بهبودی خیلی هم متفاوت نبود؛ در این روزها نیز ترس بر فکر ما غلبه کرده بود. از خود می پرسیدیم: «چه می‌شود اگر پاک ماندن لطمات زیادی را به ما وارد کند؟» «چه می‌شود اگر موفق نشوم؟ چه می‌شود اگر افراد NA مرا دوست نداشته باشند؟ چه میشود اگر NA مؤثر واقع نشود؟» ترسی که در پس این افکار وجود داشت هنوز میتواند رفتار ما را کنترل کند و ما را از ریسک‌پذیری لازم برای پاک ماندن و رشد کردن باز دارد. شاید قبولاندن شکستی معین به خود و پشیمان شدن قبل از اقدام، آسانتر از پذیرفتن ریسک هر کاری با امیدی کم باشد. اما این طرز فکر صرفاً موجب لغزش می‌شود.

برای پاک ماندن باید تمایل به تغییر طرز فکرهای قدیمی را پیدا کنیم. آنچه برای سایر معتادان مؤثر بوده است، برای ما نیز می‌تواند مؤثر باشد، اما باید برای امتحان آن تمایل داشته باشیم. باید اظهارات خوشبینانه و جدید حاکی از امیدواری را جایگزین تردیدهای بدبینانه قدیمی خود کنیم. وقتی این کار را انجام می‌دهیم، متوجه می‌شویم ارزش ریسک را دارد.    

فقط برای امروز: برای تمایل به تغییر طرز فکرهای قدیمی خود و توانایی غلبه بر ترس‌های خود دعا میکنم.

(کتاب فقط برای امروز، معتادان گمنام)