زندگی کن و بگذار دیگران هم زندگی کنند.
افرادی که گرفتار اعتیاد به الکل هستند، به دلایل متعددی دچار چالش و تعارض با دیگران میشوند. تعجبی ندارد اگر بشنویم کسی سالها بهخاطر یک سوءتفاهم ساده و بیاهمیت، ارتباط خود را با اعضای خانواده یا نزدیکانش قطع کرده است. متأسفانه، برخی از ما حتی پس از ورود به انجمن ایای (AA)، هنوز هم کینهها و دلخوریهای گذشته را رها نکردهایم.
اما کلید آرامش و آزادی در زندگی ما، همین شعار ساده و درخشان است:
«زندگی کن و بگذار دیگران هم زندگی کنند.»
اگر اندکی در معنای این شعار تأمل کنیم، درمییابیم که همانگونه که خودمان طالب آزادی و رهایی در زندگی هستیم، لازم است به دیگران نیز حق انتخاب و شیوه زیستن را بدهیم؛ بیآنکه در زندگیشان دخالت کنیم یا آنان را به میل خود تغییر دهیم.
فراموش نکنیم که ما سالها اسیر همان عامل مزاحم (الکل) بودهایم که بهجای ما تصمیم میگرفت و اختیار را از ما گرفته بود. اکنون آموختهایم که نه ما حق دخالت در زندگی دیگران را داریم و نه دیگران در زندگی ما. کار و مسئولیت اصلی ما، غلبه بر مسائل و مشکلات شخصی خودمان است؛ نه مدیریت و کنترل دیگران. نه فرصت آن را داریم و نه دانشی که زندگی دیگران را اداره کنیم.
چه بسا اگر همه انسانها و حتی ملتها این شعار را سرلوحه رفتار و نگرش خود قرار دهند، راه رسیدن به صلح و آرامش جهانی هموار خواهد شد. ما نیز میتوانیم با عمل به این اصل ساده، به تعارضها و درگیریهای زندگی شخصیمان پایان دهیم و از شکلگیری اختلافات جدید پیشگیری کنیم؛ پیش از آنکه به بحرانهای جدی تبدیل شوند.
از امروز به یاد خواهم داشت که هیچکس مرا مأمور کنترل رفتار و اخلاق دیگران نکرده است. مسئولیت من، تنها مراقبت از خودم و بهبود مسیر زندگیام است؛ و این خود، بزرگترین و دشوارترین وظیفه هر انسان در مسیر بهبودی است.
برگرفته از کتاب Walk In Dry Places
(گام برداشتن در سرزمین خشک))
♠ ♠ ♠
بردباری در الکلیهای گمنام
برنامه بهبودی در انجمن الکلیهای گمنام بر اصولی چون عشق و مدارا استوار است؛ اصولی که ما را دعوت میکنند تا با دیگران همانگونه رفتار کنیم که مایلیم با ما رفتار شود.
بردباری در AA، از عشق به خود و احترام به دیگران آغاز میشود و بر پایه پذیرش انسانها با تمام تفاوتها و ویژگیهای منحصر به فردشان شکل میگیرد. این نگرش به ما میآموزد که میتوانیم فردی را دوست داشته باشیم و به او محبت کنیم، حتی اگر با همه خصوصیات یا رفتارهای او موافق نباشیم.
در واقع، بردباری یعنی توانایی کنار آمدن با تفاوتها، بدون قضاوت و بدون نیاز به تغییر دیگران. ما در مسیر بهبودی یاد میگیریم که همانطور که خود نیازمند درک، همدلی و پذیرش هستیم، دیگران نیز سزاوار همین احترام و محبتاند.
بردباری در AA به معنای بیتفاوتی یا چشمپوشی از رفتارهای آسیبزننده نیست، بلکه تمرینی است برای پذیرش واقعیت انسانها و رهایی از نیاز به کنترل یا تغییر آنها؛ تمرینی که به آرامش درونی و رشد فردی منتهی میشود.
افکارمان مسموم شده بود
هیچ «آنهایی» وجود ندارد؛ ما همه «ما» هستیم. (شعار پشت ماشینی)
برای بیشتر ما، اعتیاد سرشار از شک و تردید بود. باور به خود را از ما گرفته بود و افکارمان را مسموم کرده بود. دیگر به هیچچیز ایمان نداشتیم. اهل ریسک نبودیم و همیشه دنبال راه آسانتر و بیدردسر میگشتیم.
در بهبودی، کمکم ایمان را بازمییابیم؛ ایمان به برنامه، ایمان به قدرتی برتر، ایمان به آدمها و در نهایت، ایمان به خودمان. دوباره میتوانیم خطر کنیم، تصمیم بگیریم و هوشیار بمانیم، چون ایمان داریم و قدم برمیداریم. در هوشیاری، با کمک دیگران میتوانیم با هرچیزی روبهرو شویم.
نیایش امروز:
قدرت برتر، آموختهام به تو ایمان داشته باشم. کمکم کن به خودم هم ایمان بیاورم. موهبتی در وجودم هست که باید آن را با دنیا تقسیم کنم. یاریام کن که با سخاوت آن را ببخشم.
(برگرفته از کتاب Keep It Simple)
بردباری در بهبودی
بردباری یکی از مهارتهای ارزشمندی است که باید در آغاز مسیر بهبودی آموخته شود. این مهارت به معنای قوی شدن در برابر مشکلات نیست، بلکه یعنی یاد بگیریم چگونه با ناراحتی روبهرو شویم و آن را مدیریت کنیم.
اغلب لازم است در برابر ناراحتی مقاومت کنیم. وقتی با مشکل مواجه میشویم، ممکن است با خود بگوییم: «نمیتوانم این را تحمل کنم.» در چنین لحظاتی، مواد مخدر و الکل بهعنوان راهی برای فرار از ناراحتی وسوسهانگیز به نظر میرسند؛ اما این فرار موقتی، در نهایت رنج و مشکلات بیشتری به همراه دارد.
پذیرش یعنی پذیرفتن بخشی از رنج بهعنوان واقعیتی از تجربه انسانی، بدون قضاوت و با نگاهی واقعبینانه. باید با ذهنی باز به ناراحتیهای خود نگاه کنیم و آنها را بخشی طبیعی از زندگی بدانیم.
استفاده از تکنیکهای شناختی، تمرینهای معنوی، عمل به اصول برنامه ۱۲ قدم و فعالیتهای حمایتی، میتواند به رشد بردباری و تحمل ما کمک کند. رها کردن انتظارات غیرواقعبینانه، به ما کمک میکند الگوهای فکری جدیدی بسازیم. با تمرین مداوم، مغز ما مسیرهای عصبی تازهای ایجاد میکند که احساس آرامش و رضایت بیشتری به همراه دارد.
در مجله اعتیاد بیشتر بخوانید
شناخت مراحل تغییر برای بهبودی پایدار