رابطهی خود را با پروردگار درست کنید تا رویدادهای عظیمی در زندگی شما و دیگران پدید آید. برای ما این یک حقیقت بزرگ است.
(کتاب الکلیهای گمنام، ص۱۶۴)
رابطهی صحیح با خدا یک امر غیرممکن به نظر میرسید. گذشته پر هرج و مرج من باعث احساسات گناه و پشیمانی شده بود و من تعجب میکردم که چگونه این سپردن به خدا میتواند برای من کار کند؟
برنامه .A.A به من گفته بود که باید اراده و زندگی خود را به مراقبت خدا بسپارم، آنطور که او را درک میکنم. در حالی که دیگر جایی برای رفتن نداشتم، زانو زدم و گریه کردم. وقتی من عجز خود را قبول کردم و عدم توانایی خود را برای اداره زندگی پذیرفتم، ناگهای نوری الهی روح من را لمس کرد و سپس تمایلی ظاهر شد تا کنترل زندگی خود را در دستان نیروی برترم قرار دهم. با راهنمایی پروردگار، وقایع بزرگی شروع به رخ دادن کردند و من سفر بهبودی و هشیاری خود را آغاز کردم.
قدرت ناشی از ناملایمات
شوپنهاور نومیدی را اینگونه تعریف میکند: »هنگامی که شخص در شرایطی قرار بگیرد که آنچه را که آرزو میکند اتفاق نیفتد و اتفاقات مطابق با خواست او نباشد.»
در زمانی که ما سعی میکنیم که هوشیار بمانیم و مواد مخدر مصرف نکنیم، تحمل ناملایمات عاطفی کاری مشکل به نظر میآید. ولی ما در برنامه آموختهایم که کنار آمدن با این شرایط و مسائل در حقیقت موفقیت در گذراندن تستهای برنامه برای دستیابی به زندگی جدید میباشد.
من اعتقاد پیدا کردم که خداوند با خرد بیپایان خود، تنشهای احساسی را میفرستد تا من را به چالش بکشد و باعث رشد باورهای من شود. من میدانم خداوند جهت اذیت و آزار من در طول دوران بهبودی مرا در مسیر این مشکلات و ناملایمات قرار نداده است. من اطمینان دارم که او در صدد آزمودن میزان رشد من و ارادهی من جهت «پاک زیستن» بوده است.
آیا من آموختهام که بدون وحشت از نابسامانیهای عاطفی و با استفاده از اصول و رهنمودهای برنامه با هر شرایط مشکلات روبرو شوم؟
(ترجمه از کتاب A Day At A Time)
تلخی، سرطانی پنهان در جان است
تلخی و رنجش، همانند سرطانی خاموش، پیش از هر چیز دلِ صاحب خود را میفرساید.
اگر دل را با آبِ بخشش و نورِ عشق نشوییم، این زهر ریشه میگیرد و آرامآرام چراغِ زندگی را خاموش میسازد.
«رنجش را رها کن، تا روحَت دوباره در آفتاب آرامش بروید.»
راه دوستی، جویبار مهر است
اگر مشتاق دوستی و همراهی در این جهان هستی، چشم به مهر دیگران مبند؛ خودت سرچشمه مهربانی باش.
با دلی بیدار و مشتاق، به زندگی و نیازهای آدمیان توجه کن.
آنگاه خواهی دید که در زمانی کوتاه، درختِ محبت و پیوندْ بارورتر از سالها کوشش برای جلبِ نگاه دیگران خواهد شد.
«آنکه عشق میبخشد، بیآنکه بخواهد، محبوب میشود.»
صبر، بادبانی در دریای حیات
ساختن یک زندگی روشن و زیبا، همچون آفرینش اثری هنری، جز با زمان، صبر و عشق ممکن نیست.
همانگونه که دانه برای شکفتن، هم به باران نیاز دارد و هم به آفتاب؛
روح، خانواده و کار ما نیز به فرصتِ زمان محتاجاند تا بالنده شوند.
به خودت و آنان که دوستشان داری مهلت بده، تا آرامآرام در مسیر کمال گام بردارند.
«زندگی را نمیتوان به زور شکوفا کرد؛ تنها با صبر و عشق پرورش مییابد.»
در مجله اعتیاد etiad.org بیشتر بخوانید