قدرت در هدف

وقتی در هواپیمایی هستم که روی حالت خودکار در حرکت است، از اینکه چگونه حتی در تکان‌تکان خوردن‌ها و این‌سو و آن‌سو شدن‌هایِ در میان تلاطم‌ها و دست‌اندازهای هوایی در مسیر خود باقی می‌ماند، در شگفت می‌مانم. از این شگفت‌انگیزتر، آرامش و خونسردی خود خلبان در چنین مواقعی است که در عین حال هر چند وقت یک‌بار چک می‌کند تا مطمئن شود هواپیما در مسیر درست در حرکت است. 

بسیاری از چیزهایی که هر روز برای ما اتفاق می‌افتد، از همین تلاطم‌های هوایی و در دست‌انداز افتادن‌های هواپیما مهم‌تر نیست. اما به عنوان آدم‌های مریض وسواسی، ما گاهی هر آشوبی را توفانی وحشتناک می‌بینیم و بر سر چیزهایی عصبی یا خشمگین می‌شویم که در درازمدت عواقب چندان مهمی ندارند. به قول یکی از اعضای ای‌ای: «من می‌توانم فاجعه‌ای بزرگ را بپذیرم، اما یک ناخن شکسته می‌تواند روزم را خراب کند.»

ما می‌توانیم با انتخاب بهبودی همیشگی و مستمر به عنوان هدف‌ اصلی، زندگی‌مان را روی حالت «خلبان خودکار» بگذاریم و اجازه دهیم همه چیز با آن هدف تطبیق پیدا کند. 

اگر ما بپذیریم تلاطم زندگی رومزه، طبیعی، اجتناب‌ناپذیر است و تهدیدی برای ما نیست، از مسیر راست و درست خود منحرف نمی‌شویم. حتی اگر توفانی واقعی از راه برسد و آشفته و مضطرب‌مان کند، می‌توانیم در مسیر بهبودی که برگزیده‌ایم، بمانیم. ناامیدی‌ها و دلخوری‌ها بخشی از زندگی انسان است. من امروز شاد و مثبت‌اندیش خواهم بود، حتی اگر کمی دچار اضطراب شوم. درون من یک خلبان خودکار است که قدرت برتر من از طریق آن مرا در مسیر بهبودی دائمی و رضایت حقیقی به عنوان یک انسان هدایت می‌کند.

(از کتاب Walk In Dry Places)

با خود خودت صادق باش. (مدال ای‌ای)

گاهی ما می‌شنویم که «برنامه‌ای خودخواهانه» داریم. «خودخواه» در اینجا به این معناست که وقتی کمک نیاز داریم، از دیگران می‌خواهیم. فقط به جاهایی می‌رویم که برای ما امن است، صرف‌نظر از کاری که دیگران دارند می‌کنند. این خودخواهی یعنی امنیت خودخواهانه برای ما. نه مثل آدم‌های گنده‌دماغ رفتار کردن. رفتار ما باید به‌ گونه‌ای باشد که حاکی از عشق و احترام برای خودمان و دیگران باشد. خودخواه بودن یعنی کاری را انجام می‌دهیم که برایمان خوب باشد. چه چیز برای ما خوب است؟ اول، باید زندگی‌مان را با کنار گذاشتن مشروب و مواد مخدر نجات دهیم. بعد، شروع کنیم تمرین قدم‌ها. کم‌کم با یک قدرت برتر مهربان آشنا می‌شویم. این چنین است که خود واقعی‌مان را می‌شناسیم. 

نیایش امروز: قدرت برتر، کمکم کن با خودم و ارزش‌هایم صداقت داشته باشم. کمکم کن در هر روز وقت گذراندن با تو برای حرف زدن با تو «خودخواه» باشم. اگر گیر افتادم، «خودخواه» خواهم بود و تقاضای کمک خواهم کرد.

(از کتاب Keep It Simple)

ترجمه مجله اعتیاد: آزاده اتحاد


با آرامش از میان روزهای سخت عبور کن

امروز، اگر فقط همین را به یاد داشته باشیم که در مسیر درست بودن یعنی باز هم پیش رفتن، حتی اگر قدم‌های‌مان کوچک باشند، یعنی به خودمان لطف کرده‌ایم. هر بار که در برابر وسوسه‌ای مقاومت می‌کنیم، هر بار که احساسات‌مان را بدون قضاوت می‌پذیریم، هر بار که به جای فرار، انتخاب می‌کنیم بمانیم و درون خود را ببینیم، یعنی داریم در مسیر بهبودی پیش می‌رویم. زندگی همیشه آرام نیست، اما ما می‌توانیم آرام باشیم، حتی وسط توفان. قدرت برتر، راه را نشان‌مان می‌دهد، اگر یاد بگیریم گوش کنیم. امروز را با پذیرش، مهربانی با خود، و اشتیاق برای بهتر شدن آغاز کن. مهم نیست دیروز چه بوده، مهم نیست چند بار زمین خورده‌ای—تو دوباره می‌توانی برخیزی. حتی اگر صدای خلبان درونت ضعیف باشد، کافی است باور داشته باشی که هنوز در مسیر هستی. یک روز دیگر، یک قدم دیگر، و یک لحظه آرامش، همین امروز برای ما کافی‌ست.