خلاء روحانی/۲۰ تیر

خلاء روحانی/۲۰ تیر

اصلی‌ترین مشكل معتادان بعد از ترك فیزیكی احساس ناامنی، پوچی و خلاء ناشی از ترك مواد مخدر است. برنامه‌های موفق ترک اعتیاد مانند انجمن معتادان گمنام به وسیله كمك درمانی یك معتاد به معتاد دیگر و در اختیار گذاشتن تجربه‌ها سعی در پر كردن این خلاء‌ها دارد.

معتادان اغلب برای اولین بار زمانی وارد برنامه اِن‌اِی می‌شوند كه به انتهای «امید زندگی» خود رسیده‌اند. وقتی كه كاملا احساس بی برنامگی، پوچی، سستی و تخریب می‌كنند. احساسی كه تلخ تر از زندگی در زندان و حتی مرگ است.

“من همیشه حس میکردم یک قربانی هستم. همیشه فکر میکردم یک چیزی کم دارم.”

فرد معتاد از یک درد و خلاء روحانی، رنج می‌برد. او همیشه احساس می‌کند چیزی درون خود گم کرده است و برای پیدا کردن آن و ارضا شدن، الکل یا مواد مخدر مختلفی را امتحان می‌کند؛ ولی بعد از مدتی بدن نسبت به آن ماده هم مقاومت پیدا میکند و باید نوع مصرف یا مقدار آن تغییر کند. به همین دلیل است که بیشتر اوقات میتوان افسردگی و درگیری روحی روانی را در معتادان به وضوح دید.

مشکل روحانی معتاد یکی از مهم‌ترین مشکلاتی است که مانع ترک و یا دلیل بازگشت مجدد به طرف مواد می‌شود. خلأ روحانی درون معتاد چیزی نیست مگر درد بی خدایی و کمبود ایمان به یک نیروی برتر. معتادان در حال بهبودی راهی را پشت سر می‌گذارند که این خلأ را با یک نیروی واقعی پر کنند. نیرویی که پایان ناپذیر باشد و هیچ خلایی در وجود باقی نگذارد.

ما در قدم اول برنامه معتادان گمنام، بیماری خود را تسلیم میکنیم  و از نیروی برتر کمک می‌خواهیم. در قدم سوم ترس خود را به خداوند متعال می‌سپریم و در قدم هفتم نقص‌های اخلاقی خود را.

فرآیند پیشرفت روحانی از امید به سوی ایمان و اعتماد به وجود می‌آید. اصل روحانی تعهد اوج فرآیند روحانی قدم سوم است. 

مقصد ما رهایی است: از اسارت نفس رهایم کن.

با من کن و از من کن آن‌چه خود اراده کنی.

↔         ↔        ↔

زندگی همانند  یک قالی است. از یک سو، پر از تصاویر زیبا و رنگارنگ است و از سوی دیگر پر از گره های درهم‌پیچیده. مهم دید ماست که از کدام روی به آن می‌نگریم.

امروز، هنگامی که درگیر گره‌های در هم پیچیده زندگی می‌شوم، آن را بر می‌گردانم و نگاهی به نقش و نگاری می‌اندازم که خداوند برایم در نظر گرفته است.