AA در دو کلمه: کل روال برنامه الکلیهای گمنام میتواند تنها در دو واژه خلاصه شود، فروتنی و مسئولیت پذیری. میزان پیروی از این دو معیار عالی، دقیقا تعیینکنندهی کل رشد معنوی ما است.
تواضعی که همواره عمیقتر میشود و به همراه اشتیاقی پیشرونده برای پذیرش و انجام وظیفه مشخص و درست، حقیقتاً معیار رشد در زندگی معنوی هستند. این دو درونمایهی اصلیِ خوب بودن و کارِ خوب کردن را بر ما آشکار میکنند و ما را قادر میکنند تا ارادهی خداوند را دریابیم و به آن عمل کنیم.
(مجله گریپواین، ژانویه ۱۹۶۶/از دیدگاه بیل، ص۲۸۵)
امروز من برای گوش دادن به نقاط مشترک خود با دیگران به جلسات گروه میروم نه برای توجه کردن به تفاوتها و اختلافها. زمانی که به مشترکات خود با دیگران دقت بیشتری میکنم از شباهتها و همتایی که به خصوص در زمینههای احساسی و عاطفی وجود دارد، بیشتر شگفتزده میشوم.
امروز من به خاطر اعتیادم و آسیبهایی که به روح و روان من وارد آمده به این جلسات میروم و میدانم که تنها در صورت استمرار این وضعیت قادر خواهم بود که از الکل و مواد مخدر اجتناب ورزم و امروز من پی بردهام که برای «هوشیار ماندن» به دو چیز بیش از همه نیازمندم: خداوند و برنامه بهبودی
آیا من در قضاوت جانب انصاف را رعایت میکنیم؟
خداوندا، مرا یاری ده تا با علاقه بیشتر در جلسات شرکت کنم و به داستان زندگی دوستانم که وجه اشتراک زیادی با داستان من دارد، از صمیم قلب گوش فرا دهم. داستانها گرچه به ظاهر تکراری به نظر میرسند ولی اگر با دقت گوش کنم از آن چیزی خواهم آموخت.
آیا نقاط اشتراک ما با دیگران در برنامه باعث عمیقتر شدن پیوندهای دوستی و خویشاوندی ما خواهد شد؟
آیا ما قادر خواهیم بود که از شبیه بون خود جهت نزدیکی بیشتر به منظور مقابله با درد مشترک زندگی که همان اعتیاد است استفاده کنیم؟
قدرت از وحدت ناشی میشود.
(ترجمه از کتاب One Day at a Time)
قدم دهم
میدانم که وعدههای برنامه در زندگیام تحقق یافتهاند؛ اما برای حفظ و رشد آنها باید هر روز قدم دهم را به کار بگیرم. این قدم به من آموخته است که هرگاه آشفته یا ناراحت میشوم، ریشهٔ مشکل در درون من است. شاید دیگری هم مقصر باشد، اما تنها چیزی که میتوانم با آن روبهرو شوم، احساسات و واکنشهای خودم است.
وقتی رنجیده یا ناراحت میشوم، باید علت را در خودم جستجو کنم، خطایم را بپذیرم و در پی اصلاح آن برآیم. این کار آسان نیست، اما تا زمانی که بدانم در مسیر رشد روحانی گام برمیدارم، میتوانم تلاش خود را ارزشمند بدانم.
آموختهام که درد، دشمن من نیست؛ بلکه دوستی است که به من نشان میدهد چیزی در احساساتم درست نیست، همانطور که درد جسمانی علامت اختلال در بدن است. هنگامی که با کمک دوازده قدم دست به اقدام درست میزنم، این درد آرامآرام از میان میرود و جای خود را به آرامش میدهد.
دعای امروز:
قدرت برتر! کمکم کن امروز با شجاعت به درون خود نگاه کنم، خطاهایم را بپذیرم و در مسیر رشد روحانی قدم بردارم.
اقدام امروز:
هر زمان که ناراحتی یا رنجشی را تجربه کردم، پیش از سرزنش دیگران، به احساسات خود رجوع میکنم و یک گام عملی برای اصلاح نگرش یا رفتاری که سهم من بوده برمیدارم.
در مجله اعتیاد etiad.org بیشتر بخوانید