بهبودی از اعتیاد به معنای دستیابی به تغییرات مثبت در زندگی فرد است. این شامل افزایش احساسات مثبت، بهبود روابط شخصی، تعهد بیشتر به برنامههای درمانی، توانایی مقابله با وسوسهها، شناخت و پذیرش تغییرات رفتاری و فکری، و افزایش مهارتهای مقابله با استرس است.
اکثر الکلیهایی که من میشناسم، از جمله خودم، به دنبال پیشرفت هستیم. اگرچه ممکن است نتوانیم به این هدف بهطور کامل دست یابیم، اما هیچ چیز برای ما زیباتر از رویای موفقیت و سعادت بدون نوشیدن الکل نیست. این تصورات همچون زیورآلات و تجملات زندگی یک الکلی فعال است که ما را به سوی ترک الکل و رسیدن به زندگی بهتر سوق میدهد. چنین آرزوهایی نشاندهنده امید و اشتیاق ما برای یافتن خوشبختی و آرامش در زندگی است.
من تصور میکنم تفاوتهای میان یک الکلی فعال و یک الکلیِ در حال بهبودی را تنها گذشت زمان میتواند آشکار کند. یک الکلی فعال تمایل دارد در گذشته یا آینده زندگی کند. یک الکلی هشیار، با استفاده از فلسفهای که در اثر تجربه خود در انجمن الکلیهای گمنام آموخته است، در زمان حال زندگی میکند یا دستکم تلاش میکند چنین کند.
فردی که دیگر الکل نمینوشد، در انجمن الکلیهای گمنام این حقیقت را کشف میکند که تا زمانی که نیاموزد در زمان حال زندگی کند، پیشرفتی نخواهد داشت. ما از طریق دعای آرامش دریافتهایم که تنها چیزی که تغییرناپذیر است، زمان است. اینجا و اکنون تنها چیزی است که واقعیت دارد؛ هرچند در دنیای خیالی یک فرد الکلیِ در حال مصرف، تنها دیروز و فردا وجود دارد.
نعمت هشیاری تنها به این نکته بستگی دارد که بپذیریم گذشته دیگر وجود ندارد و آینده نیز تنها از خلال زمان حال معنا پیدا میکند.
(کتاب به این باور رسیدیم– ص ۲۰۰ – came to believe)
«وقتی ما خودمان را گول میزنیم، یک راهنمای باصلاحیت سریعاً میتواند این خودفریبی را در ما ببیند. و به مجرد اینکه او ما را به خروج از توهم هایمان راهنمایی کرد، با شگفتی متوجه میشویم که برای دفاع از خودمان در برابر حقایق تلخ، کمتر از معمول صداقت داشتیم. از هیچ راه دیگری ترس، غرور و نادانی؛ نمیتواند به این سرعت ذوب شود. بعد از یک مدت ما متوجه میشویم که راستقامت و استوار بر روی بنیانی از صداقت و درستکاری راستین ایستادهایم.» (بیل دابلیو)
پیشرفت در بهبودی
علائم پیشرفت در روند بهبودی شامل نشانههایی است که نشان میدهند فرد در مسیر بهبودی و به سمت زندگی سالمتری حرکت میکند. این نشانهها شامل افزایش احساسات مثبت، بهبود در روابط شخصی، تعهد بیشتر به برنامههای درمانی، و توانایی مقابله با وسوسهها هستند.
همچنین، شناخت و پذیرش تغییرات رفتاری و فکری، و افزایش مهارتهای مقابله با استرس، به عنوان نشانههای کلیدی پیشرفت در فرآیند بهبودی معرفی شدهاند.پیشرفت در بهبودی میتواند به صورت افزایش خودآگاهی، بهبود سلامت جسمی و روحی، و تقویت ارتباط با افراد حمایتگر نیز دیده شود. فرد ممکن است اهداف جدیدی تعیین کند و به آنها دست یابد، احساس ارزشمندی و اعتماد به نفس بیشتری پیدا کند، و بتواند تصمیمات سالمتری در زندگی روزمره خود بگیرد. همچنین، شرکت در فعالیتهای اجتماعی و یافتن معنا و هدف در زندگی نیز از دیگر علائم پیشرفت در بهبودی هستند. این مراحل نشان میدهند که فرد نه تنها از اعتیاد رهایی یافته، بلکه به یک زندگی با کیفیتتر و پرمعناتر دست یافته است.
مقالات مرتبط در مجله اعتیاد etiad.org