رابطه با دنیای اطرافمان/۱۰ شهریور

رابطه با دنیای اطرافمان/۱۰ شهریور

ما می‌توانیم عاشق زندگی جدید خود باشیم، از زنده بودن لذت ببریم و با هیجان واقعی و خالص با دنیا روبرو شویم.

(کتاب پاک زیستن NA)

ما شالوده و پایه بهبودی خود را می‌سازیم. هر قدر که امنیت بیشتری پیدا کنیم، به همان نسبت افق دیدمان گسترده‌تر می‌شود و به اهدافی می‌رسیم که فکرش را هم نمی‌کردیم. خیلی از ما تحصیل را از سر می‌گیریم، یا حرفه و شغلی پیدا می‌کنیم یا تشکیل خانواده می‌دهیم. باید به‌طور منظم شالوده و پایه بهبودی خود را بررسی کنیم، تا اگر خللی یا ترکی در آن ایجاد شده است آنرا ترمیم کنیم. چنین شالوده و پایه‌ی محکمی نیاز نبود اگر که می‌خواستیم فقط چادری برپا کنیم، اما ما داریم بر روی این شالوده و پایه یک آسمان‌خراش می‌سازیم. این آسمان‌خراش باید پایه و اساس مستحکمی داشته باشد، مبادا بازسازی یک اتاق آن باعث شود تا کل ساختمان فروریزد.

(کتاب پاک زیستن، ص۴۰-۳۹)

———————-

مسائلی که در دنیای بیرون باعث جدایی ما از یکدیگر می‌گردند، در NA هیچ اهمیتی ندارند. بیماری اعتیاد تبعیض قائل نمی‌شود، پس ما هم نباید تبعیض قائل شویم. بعضی از تعصبات و تبعیضات آن‌چنان عمیق با تاروپود زندگی ما در آمیخته که حتی متوجه آنها نمی‌شویم. اگر در طول زندگی خود ظلم و تبعیض زیادی را تجربه کرده باشیم، ممکن است آنقدر نسبت به آن حساس باشیم که حتی در مواقع عادی هر چیزی را نشانه‌ای  از وجود تبعیض و ظلم ببینیم.

———————-

ارزش دارد ما هر هزینه‌ای را بپردازیم تا درک کنیم که ما مرکز و محور جهان نیستیم. ما ممکن است آنقدر باهوش باشیم که بتوانیم خودرا به عنوان یک انسان برتر جا بزنیم، اما بیماری خودمحورانه ما هنوز هم ما را مسئول می‌داند تا بسیاری از کارهای که خارج از کنترل ما هستند را انجام دهیم.

(کتاب پاک زیستن NA)

———————-

هربار که این احساس وصل بودن به ما دست می دهد، حال به هر صورتی که اتفاق بیافتد، ادراک ما نیز افزایش می‌یابد. خود را جزئی از یک چیز بزرگتر می‌بینیم و خواهان زندگی هماهنگ با  آن می‌شویم. زمانی که به این هماهنگی دست می‌یابیم، احساس آزادیی که به ما دست می‌دهد، غیرقابل انکار است.

(پاک زیستن، ص ۷۶)

زمانی که پذیرش را تمرین می کنیم، خود را از عکس العمل ها و واکنش هایمان دور می کنیم. و این باعث توانایی ما می‌شود تا به مسائل بهتر از آنچه دید محدود ما اجازه می‌دهد، نگاه کنیم. دعای آرامش ابزاری است که ما بارها در بهبودی از آن استفاده می‌کنیم، یعنی: بررسی چیزی که می‌توانیم تغییر دهیم و چیزی که نمی‌توانیم تغییر دهیم، می‌تواند تبدیل به نقطه قوت ما  شود.