حالا می‌دانیم مشکل چیست/۲۰ اسفند

حالا می‌دانیم مشکل چیست/۲۰ اسفند

وقتی مشروب می‌خوردیم، زندگی‌مان به لحاظ جسمی و روحی غیرطبیعی بود. در واقع ما با بدن‌ را به الکل بستن داشتیم خودمان را تنبیه می‌کردیم. درست و به اندازه کافی غذا نمی‌خوردیم. خوب نمی‌خوابیدیم و استراحت کافی نمی‌کردیم. در واقع داشتیم بدن‌مان را نابود می‌کردیم. درگیر الکل بودیم و نمی‌توانستیم زندگی بدون آن را تصور کنیم. دائم درباره خودمان و دیگران فکر و خیال ناجور می‌کردیم. در واقع داشتیم ذهن‌مان را نابود می‌کردیم. آیا از زمانی که وارد ای‌ای شده‌ام، وضعیت جسم و روحم بهتر شده است؟

(از کتاب Twenty-Four Hours A Day)

تا زمانی که معتاد به وضعیت خودش آگاه نشود، هرگز نمی‌تواند خودش را درمان کند.

(مالکوم ایکس)

مواجهه با حقیقت یعنی صداقت

حالا دیگر که می‌دانیم مشکل چیست، می‌توانیم به فکر چاره باشیم. مشکل واقعی ما این است که ظرفیت مشروب و مواد مخدر دیگر را نداریم. آنها بر ما سوارند. کنترل‌مان می‌کنند. قدم‌ها ما را با حقیقت مواجه می‌کند. 

و حقیقت ما را آزاد می‌کند. چه موهبت شگفت‌انگیزی! ما از حقیقت می‌ترسیدیم، اما حالا دوست ماست. مایه آرامش است.

مواجهه با حقیقت یعنی صداقت. و صداقت بهترین دوست ما در هوشیاری است. مثل آتشی گرم در شبی زمستانی. با صداقت حال ما خوب می‌شود. و خوب می‌ماند. آیا من واقعاً باور دارم که ظرفیت مصرف الکل یا مواد را ندارم؟

نیایش امروز: امروز من دو فهرست درست می‌کنم. روی یکی، روش‌های عملکرد برنامه را می‌نویسم. روی دیگری، راه بازی با برنامه را. و تمام انرژی‌ام را برای عملکرد برنامه به کار می‌گیرم.

(از کتاب Keep It Simple)

من می‌خواهم با شناختن خودم، دیگران را بشناسم. می‌خواهم هر آنچه که در ظرفیت و توانم هست، باشم… خب این خیلی سخت و جدی به نظر می‌آید. اما حالا که با آن  دست و پنجه نرم کرده‌ام، دیگر چنین نیست. حالا از درون و عمیقاً احساس شادمانی دارم. همه‌چیز روبه‌راه است.

(کاترین منسفیلد، نویسنده نیوزیلندی)

شادمانی

همه‌چیز روبه‌راه است. خدایا در بحبوحه خودآشفتگی به یادمان بیاور که  همه‌چیز روبه‌راه است؛ در اوج درد خودآگاهی، همه‌چیز روبه‌راه است. آن کشمکش خودآشفتگی، آن دردی که درس‌های خودآگاهی با خودش می‌آورد، ما را برای آنچه قرار است بشویم، آماده می‌کند. ما همه استعداد ویژه‌ای داریم که باید و می‌توانیم نثار زندگی کنیم. پس از رشد کردن با دردِ خودآگاهی، ما به‌تدریج این استعدادها را می‌شناسیم و این قدرت را پیدا می‌کنیم که آن را نثار کنیم. همه‌چیز روبه‌راه است. آن شادمانی که در عمق وجودمان موج می‌زند، دارد به سطح زندگی‌مان می‌رسد. 

درس امروز من، درک و شناخت خودم و دیگران است. شادمانی امتیازی است که من هر روز از «تبدیل به خود شدنم» می‌گیرم.

(از کتاب Each Day a New Beginning)

ترجمه مجله اعتیاد: آزاده اتحاد