به سادگی اتفاق می‌افتد که انجام اقدامات این برنامه‌ی معنوی را متوقف کرده و به آن‌چه به دست آورده‌ایم بسنده کنیم که در آن‌صورت مستقیماً به‌طرف گرفتاری رفته‌ایم. الکل دشمنی است آب زیر کاه. (کتاب الکلی‌های گمنام، ص۸۵)

وقتی درد دارم، بودن در کنار دوستانی که در برنامه‌ی‌ بهبودی پیدا کرده‌ام، آسان است. ما رهایی از آن درد را از راهکارهایی که در‌ دوازده قدم اِی‌اِی وجود دارد، یاد می‌گیریم. اما وقتی حالم خوب است و همه‌چیز دارد خوب پیش می‌رود، ممکن است از خودم راضی شوم. ساده بگویم، تنبل می‌شوم و به جای آنکه به دنبال راه‌حل باشم، به خود مشکل می‌پردازم. اینجا باید دست به کار شوم و از خودم بپرسم که کجا هستم و دارم به کجا می‌روم؟ یک تراز روزانه از کارهایم به من می‌گوید که برای بازیابی تعادل معنوی چه چیز را باید تغییر دهم. پذیرش آنچه در خود می‌یابم، در برابر خدا و در برابر انسان دیگری، مرا صادق و متواضع نگه می‌دارد.

اندیشه‌ امروز

اگر سهم خودم را در اِی‌اِی ایفا نکنم، تأثیر و برکت آن از زندگی‌ام رخت می‌بندد.
اشکال کار کجاست؟ آیا چیزی هست که عمداً نادیده می‌گیرم؟ آیا غرور یا ترس درحال سد کردن راهم است؟
خودآگاهی افراطی، نوعی غرور پنهان است. ترس هم یعنی نگرانی از آنچه ممکن است رخ دهد. اما حقیقت آن است که خودِ اتفاق چندان مهم نیست؛ آنچه اهمیت دارد، نیت و صداقت ما در آن مسیر است.
آیا ترس از قضاوت دیگران دارد جلویم را می‌گیرد؟

↔         ↔

نقل قول از کتاب Hour To Hour

صبور باش و بگذار معجزه در زندگی‌ات اتفاق بیفتد. پیش از آنکه معجزه اتفاق بیفتد، ناامید نشو. آن‌قدر صبوری کن تا ببینی معجزه هر روز در زندگی تو اتفاق می‌افتد. در حال حاضر تو قهرمان هوشیاری هستی و ما تو را همچون یک معجزه می‌بینیم. به زودی خودت هم این معجزه را خواهی دید.

من در حد توانم تلاش می‌کنم. خدایا، آن‌گونه که تو را درک می‌کنم، باقی را به تو می‌سپارم.

تمام زندگی همین لحظه است

من در لحظه‌ی حال زندگی می‌کنم و بابت حضورم در این جهان زنده و پویا شکرگزارم. در لحظه بودن، چیزهای بی‌ارزش را کم‌رنگ و آنچه واقعاً مهم است را پررنگ می‌کند. من اینجا هستم تا زندگی کنم، شکر بگویم، رشد کنم، و قلب و روحم را با دیگران قسمت کنم.

هر روزی که از دست می‌رود، هرگز برنمی‌گردد. اگر اجازه دهم زیبایی درونم ریشه بدواند، باغچهٔ فردایم بارور خواهد شد.

امروز، تمام دارایی من است.
تمام زندگی، همین لحظه است — لحظه‌هایی زنده و درهم‌تنیده که جهان اطرافم را می‌سازند. اگر در لحظه باشم، زندگی در دستان من است.
من جزئی از یک جهان زنده‌ام.

(دکتر تیان دیتون)/ترجمه: آزاده اتحاد


چگونه در لحظه زندگی کنیم؟

صبر یا تحمل در دوران بهبودی

رضایت کاذب در بهبودی

زمان مناسب برای رابطه عاطفی

چالش‌های بازگشت به جامعه پس از ترک