تا زمانی که آرامش خود را حفظ می‌کنم و به نیروی برتر خود تعهد می‌دهم حداکثر تلاش خود را به کار گیرم، می‌دانم که امروز از من مراقبت خواهد شد. (کتاب پایه NA)

بهبودی در معتادان گمنام برای ما یک اولویت است و برای زنده ماندن نیاز داریم تا در مسیر بهبودی قدم برداریم ودر برنامه معتادان گمنام، بهبودی صرفاً یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت برای ادامه‌ی زندگی است. ما آموخته‌ایم که برای زنده ماندن باید به مسیر بهبودی متعهد باشیم و این تعهد را به‌عنوان یک اولویت همیشگی حفظ کنیم.

تعهد ما به بهبودی نه در حرف، بلکه در عمل معنا پیدا می‌کند؛ در تصمیم‌هایی که هر روز می‌گیریم، در کارهایی که انجام می‌دهیم، و در نوع ارتباط ما با اصول برنامه. زمانی که بیماری اعتیاد را به رسمیت می‌شناسیم و رهنمودهای برنامه NA را اجرا می‌کنیم، یعنی مسئولیت رهایی خود را پذیرفته‌ایم و در برابر بهبودی خود پاسخگو هستیم.

تعهد یعنی پایداری.

یعنی حتی در روزهای سخت و چالش‌برانگیز، با اصول برنامه زندگی کنیم، درست‌کار بمانیم، و از انجام وظایف خود شانه خالی نکنیم. رفتار ما در جلسات، در جامعه و در خانواده بازتابی از میزان تعهد ما به اصول بهبودی است.

ایمان به برنامه NA، راه نجات بسیاری از ما بوده است. نگاهی به گذشته‌مان کافی است تا بفهمیم راه‌حل زندگی آشفته‌ ما، اجرای صادقانه‌ی اصول این برنامه است. ما پیش از ورود به انجمن، راه‌های زیادی را آزموده‌ایم که همگی بی‌نتیجه مانده‌اند.

امروز با نواقص اخلاقی خود آشنا هستیم و می‌دانیم برای رشد شخصی نیاز داریم با نیروی برترمان در ارتباط بمانیم. با دعا و مراقبه در زمان‌های مشخص، حفظ حالت سپاس‌گزاری، ارتباط منظم با راهنما، تراز گرفتن، پذیرش اشتباهات، حضور مداوم در جلسات و خدمت‌گزاری فعال، تعهد خود را به بهبودی تقویت می‌کنیم.

برای بسیاری از ما، تعهد اصلی در دوران بهبودی، تعهد به نیروی برتر است. با درک اینکه به نیرویی والاتر برای پاک ماندن نیاز داریم، رابطه‌ای مبتنی بر اعتماد و تسلیم با این نیرو برقرار می‌کنیم. در سایه‌ مراقبت آن نیرو، مسیر زندگی‌مان معنا پیدا می‌کند.

تعهد از شناخت و باور آغاز می‌شود. زمانی که باورهای جدیدمان به تجربه تبدیل می‌شوند و نتایج آن را درونی حس می‌کنیم، مسئولیت‌پذیری برایمان معنا پیدا می‌کند و به ارزش‌های خود وفادار می‌مانیم.

در قدم ششم، اصل روحانی تعهد را تمرین می‌کنیم؛ مسئولیت‌پذیر می‌شویم و برای رشد در مسیر بهبودی تلاش می‌کنیم.

دعا:

خدایا، اراده و زندگی‌ام را به تو می‌سپارم؛ مرا در بهبودیم راهنمایی کن و به من نشان بده چگونه زندگی کنم.


۱. «راه در آسمان نیست؛ راه در دل توست.» – بودا

۲. «زخم همان جایی است که نور به درون تو وارد می‌شود.» – مولانا

۳. «بگذار نفس، راه را به تو نشان دهد.» – شارون سالزبرگ

۴. «امید، دعا برای باران است؛ ایمان، همراه داشتن چتر.» – ناشناس

۵. «اگر خدا تنها چیزی است که داری، یعنی همه چیز را داری.» – انجیل یوحنا ۱۴:۸

۶. «از دل سختی‌ها، معجزه‌ها رشد می‌کنند.» – ژان دو لا برویر

۷. «برای انجام کارهایی که روح تو را شاد می‌کند، وقت بگذار.» – ناشناس

۸. «هیچ آموزگار معنوی‌ای بالاتر از روح خودت وجود ندارد.» – سوامی ویوکاناندا

۹. «چشمانم را می‌بندم تا بهتر ببینم.» – پل گوگن

۱۰. آگاه باشید که تنها با یاد خدا دل‌ها آرام می‌گیرد. – (سوره رعد، آیه ۲۸)


رضایت کاذب؛ دشمن پنهانِ بهبودی

غلبه بر اعتیاد از تصمیم‌گیری تا موفقیت

 نقش خدمت در معتادان گمنام