خوشبختی/۱۹ فروردین

خوشبختی/۱۹ فروردین

من هرروز به خاطر می‌سپارم که چه کسی هستم، هدفم چیست، چرا باید در کنار دوستان برنامه‌ای باشم. زیرا مشکل اصلی من عادت و وابستگی و هم‌وابستگی‌های متقابل است. امروز سعی می‌کنم از زاویه‌ی مناسب و بهتری به زندگی نگاه کنم. من نباید گذشته‌ی خود را فراموش کنم که از کجا و با چه وضعی به برنامه‌ آمدم، باید همیشه بدانم که قبل از آمدن به برنامه در کجا قرار داشتم.

 اصول برنامه‌ی خودیاری به من تأکید دارد که چگونه با یادآوری خاطرات گذشته از آن‌ها ناراحت نباشم. من امروز اجازه می‌دهم دیگران دوستم داشته باشند و یا به راحتی از من انتقاد کنند، از این حالت هم ترسی نداشته باشم و بگذارم دیگران همانی باشند که خواست خداوند است. من هرگز گذشته‌ام را هر قدر هم تلخ و دردناک بوده است فراموش نخواهم کرد و با مشارکت و صحبت در گروه و نزد راهنمایم، این سرمایه‌های با ارزش را حفظ خواهم کرد. با اتکا به خداوند و اصول خودیاری و کمک دوستان راه خودم را ادامه خواهم داد. می‌دانم که مسیر همه‌ی ما به سوی مقصدی است که خداوند برای‌مان تعیین کرده است و ماهم دست در دست هم به آنجا می‌رویم.

عجز ما، سرمایه‌ی جاودانی بهبودی ماست!

(کدا، هم‌وابستگان گمنام)

خوشبختی

با خوشبختی، شادمانی و آزادی آشنایی پیدا کرده‌ایم. (کتاب پایه NA)

اگر امروز کسی شما را در خیابان متوقف کرد و پرسید آیا خوشبخت هستید، چه می‌گویید؟ شاید بگویید: «خب، عجب، بذار ببینم… جایی برای زندگی دارم، در یخچال غذا دارم، شغل دارم و اتومبیلم هم سالم است… خوب، بله، به گمانم خوشبخت هستم». 

اینها مثال‌هایی خارجی هستند که بسیاری از ما به‌طور سنتی با خوشبختی مرتبط می‌کنیم. اما اغلب فراموش می‌کنیم که خوشبختی یک انتخاب است؛ هیچ‌کس نمی‌تواند ما را خوشبخت کند.

خوشبختی چیزی است که در برقراری ارتباط با معتادان گمنام پیدا می‌کنیم. خوشبختی حاصل شده از زندگی بر پایه خدمت به معتادی که در عذاب است. واقعاً معرکه است. وقتی خدمت به دیگران را در رأس تمایلات خود قرار می‌دهیم، درمی‌یابیم که تمرکز بر خود را کنارگذاشته‌ایم. در نتیجه، زندگی رضایت‌بخش‌تر و هماهنگ‌تری را خواهیم داشت. از طریق خدمت به دیگران نیازهای شخصی خود را نه تنها تأمین‌شده، بلکه فراتر از آن می‌یابیم.

«خوشبختی» واقعاً چیست؟ می‌توانیم خوشبختی را به عنوان احساس رضایت و خشنودی در نظر بگیریم. هر دوی این احساسات ظاهراً وقتی به ما دست می‌دهد که کمتر برای رسیدن به آنها تلاش می‌کنیم. وقتی فقط برای امروز زندگی می‌کنیم و به معتادی که هنوز رنج می‌کشد پیام می‌رسانیم. به احساس رضایت، خوشبختی و زندگی عمیقاً پرمعنا دست می‌یابیم.

فقط برای امروز: می‌خواهم خوشبخت باشم. خوشبختی خود را از طریق خدمت به دیگران به دست می‌آورم.