بخش زیادی از سالهای زندگیام صرف تمرکز بر اشتباهات دیگران شد؛ عادتی فریبنده و گمراهکننده که نوعی خودارضایی ذهنی محسوب میشود. این رفتار به ما اجازه میدهد با خیالی آسوده از اشتباهات خود غافل بمانیم. چند بار این جمله را به زبان آوردهایم یا شنیدهایم: «اگر او اشتباه نکرده بود، حال من خوب بود.» ¹ این طرز فکر، ما را از پذیرش مسئولیت زندگی خود بازمیدارد.
پذیرش شرایط؛ نقطه آغاز تغییر
مشکل اساسی بسیاری از ما ناتوانی در پذیرش شرایط موجود است؛ اینکه خودمان و اطرافیانمان را همانگونه که هستیم، بپذیریم. این پذیرش نیازمند نوعی فروتنی واقعگرایانه است—فروتنیای که بدون آن هیچ تغییر حقیقی حتی آغاز نمیشود. در مسیر رشد و بهبودی، بارها مجبور میشویم به نقطه ابتدایی بازگردیم؛ جایی که باید واقعیتها را بدون فریب و توجیه بپذیریم. این تمرینی است که میتوانیم هر روز انجام دهیم و به تدریج در آن ماهر شویم.
فقط زمانی که اجازه ندهیم بهانهها و توجیهات غیرواقعی مانعی در برابر نگاهی صادقانه به خود و زندگیمان شوند، میتوانیم به درکی عمیقتر برسیم. این نوع بررسیهای واقعگرایانه، پایهای محکم برای ایجاد سلامت عاطفی است و در نهایت ما را به سمت رشد معنوی هدایت میکند. پذیرش به معنای تسلیم نیست، بلکه گامی ضروری برای رهایی از چرخه سرزنش دیگران و تمرکز بر تغییر درونی است.²
(از دیدگاه بیل، صفحه ۵۱)
تا زمانی که نتوانم اعتیاد به الکل خود را بپذیرم، نمیتوانم هوشیار بمانم. تا زمانی که نتوانم زندگی را کاملاً آن طوری که هست، قبول کنم ، نمیتوانم شاد و راضی باشم.
(کتاب الکلیهای گمنام، زبان اصلی، صفحه ۴۱۷)
↔ ↔
برای من، سنگ بنای آزادی و رهایی از ترس، ایمان و اعتقاد به خداوند بود.
ایمانی که علیرغم همهی جلوهها و مظاهر دنیویِ مخالف آن، باعث شد که من به این باور برسم که در جهانی معنادار زندگی میکنم. برای من این به معنی اعتقاد به خالقی است که قدرت، عدالت وعشق مطلق است. خدایی که برای من مقصودی در نظر گرفته، و معنا و مفهوم و سرنوشتی در جهت رشد قائل شده است.
قبل از آمدنِ ایمان، من مثل یک غریبه در کیهان زندگی کرده بودم. جهانی که غالباً بیرحم و متخاصم به نظر میرسید. در چنین جایی هیچگونه امنیتِ درونی برای من نمیتوانست وجود داشته باشد.
(بیل دابلیو)
پانویسها
۱ نامه ۱۹۶۶.
این طرز فکر اغلب در مکالمات روزمره مشاهده میشود و ریشه در عدم پذیرش مسئولیت شخصی دارد.
۲ مجله گریپواین، مارچ ۱۹۶۲.
این فرآیند در برنامههای بهبودی مانند ۱۲ قدم نیز به عنوان یک اصل اساسی مطرح میشود.
در مجله اعتیاد بیشتر بخوانید