ما هرگز نبايد با فلسفه پوچی که عنوان میکند ما فقط قربانیانی نگونبخت و مغلوب عواملی چون وراثت، حوادث زندگی و محیط خود هستیم، چشم بصورت خود را ببندیم.
چنین نظریهای معتقد است که این عوامل، یگانه نیروهایی هستند که برای ما تعیین تکلیف میکنند. راهی که این نظریه پیش پای ما میگذارد مسیر آزادگی نیست و باید باور داشته باشیم که به راستی ما حق انتخاب داریم.
به عنوان الکلیهای فعال در مصرف الکل، اختیار نوشیدن را از کف دادیم؛ ما قربانیان جبری بودیم که گویی فرمان میداد باید دوشادوش هلاکت به راه خود ادامه دهیم.
سرانجام تصمیماتی گرفتیم که برایمان بهبودی به ارمغان آورد.¹ به این باور رسیدیم که به تنهایی در برابر الکل ، قدرتی نداشتیم. بدون شک، این یک انتخاب بود و در نوع خود، دشوارترین کار. هنگامی که به تمرین قدمهای دوازدهگانه الکلیهای گمنام اشتیاق پیدا کردیم، به این باور رسیدیم که یک قدرت برتر میتواند سلامت عقل را به ما بازگرداند.
خلاصه کلام آن که ما خود انتخاب کردیم که «اشتیاق و تمايل داشته باشيم». و این انتخاب، همواره بهترین انتخاب ما بوده است.²
(از دیدگاه بیل، صفحه ۱۱)
↔ ↔ ↔
معجزهی قدردانی و پذیرش
سپاسگزاری و پذیرش دو ابزار قدرتمند هستند که میتوانیم در مسیر بهبودی از آنها بهره بگیریم. فرقی نمیکند در چه مرحلهای از بهبودی هستیم یا چه شرایطی داریم؛ قدردانی و پذیرش همیشه کارآمد هستند.
با تمرین این دو اصل، ممکن است به قدری آرامش یابیم که وضعیت کنونیمان را بپذیریم و در آن صلح و آسایش بیابیم. یا شاید قدرت لازم برای گذر از این مرحله و حرکت به سوی رشد بیشتر را به دست آوریم.
اگر احساس میکنیم گرفتار شدهایم، اگر ناامیدی و درماندگی بر ما چیره شده، بیایید قدردانی و پذیرش را به کار بگیریم. اگر برای تغییر اوضاع تلاش کردهایم اما نتیجهای نگرفتهایم و احساس ناکامی میکنیم، سپاسگزاری و پذیرش را امتحان کنیم.
اگر همه چیز تاریک به نظر میرسد و راه چارهای نمیبینیم، اگر در شک و ترس به سر میبریم، اگر احساس میکنیم هر کاری کردهایم ولی هیچکدام جواب نداده، بیایید سپاسگزاری و پذیرش را امتحان کنیم.
وقتی همه راهها بسته به نظر میرسند، به اصول برنامه بازگردیم. سپاسگزاری و پذیرش راه گشا هستند.
خدایا، امروز به من کمک کن تا مقاومت را رها سازم. یاریم کن بفهمم که وقتی یک موقعیت را میپذیرم، رنج آن کمتر خواهد شد. امروز در زندگیام و در مورد تمام شرایطی که با آن روبهرو هستم، اصول سپاسگزاری و پذیرش را به کار میگیرم.
(كتاب رهایی، ملودی بیتی)
پانویس
۱- مجله گریپواین، نوامبر ۱۹۶۰
۲- نامه ۱۹۶۶
نقش پذیرش در فرایند بهبودی از اعتیاد