فرانسیس آسیسی؛ پیامآور فروتنی و خدمت
نام اصلی او جیووانی دی پیترو دی برناردونه بود؛ متولد ۱۱۸۱ میلادی در شهر آسیسی ایتالیا. اما او را امروز با نام سنت فرانسیس میشناسند؛ راهبی که داراییاش را رها کرد تا زندگیاش را وقف کمک به نیازمندان، حیوانات و طبیعت کند. او یکی از نخستین حامیان محیط زیست و عدالت اجتماعی در سنت مسیحی است.
فرانسیس بهجای موعظهکردن، زیستن با فروتنی و عشق را پیشه کرد. دعای معروف او، «دعای سنت فرانسیس»، الهامبخش میلیونها نفر از جمله بنیانگذاران برنامههای ۱۲ قدمی شده است.
بیل ویلسون، همبنیانگذار انجمن الکلیهای گمنام (AA)، در فصل مربوط به قدم یازدهم از کتاب ۱۲ قدم و ۱۲ سنت از فرانسیس یاد میکند؛ بهعنوان مردی که از بحران درونی عبور کرد و با فروتنی، از خود انسانی نو ساخت.
در ادامه، گزیدهای از عبارات الهامبخش فرانسیس آسیسی را با هم مرور میکنیم؛ عباراتی که میتوانند برای هر فردی در مسیر بهبودی و رشد شخصی، الهامبخش و راهگشا باشند:
جملاتی برای تأمل:
♠ همهی تاریکیهای جهان نمیتوانند نورِ تنها یک شمع را خاموش کنند.
♠ زمانی که این دنیا را ترک میکنی، نمیتوانی هیچکدام از چیزهایی را که گرفتهای با خود ببری؛ تنها چیزی که با تو میماند، آن چیزیست که دادهای: قلبی سرشار از عشق، فداکاری و خدمت.
♠ اعمال امروزت، از هزاران موعظه تأثیرگذارتر است.
♠ جایی که خیر و خِرَد حضور دارند، ترس و نادانی ناپدید میشوند.
♠ چهرهای گرفته و نگاهی سرد با روحیهی خدمتگزاری در راه خدا ناسازگار است.
♠ کارهایتان را با آنچه ضروریست آغاز کنید، سپس آنچه ممکن است را انجام دهید؛ و ناگهان میبینید که در حال انجام غیرممکنها هستید.
♠ هرگز آرزو نکن چیزی جز خودت باشی. خودت باش؛ به کاملترین شکل.
تأمل روزانه
سالها جنگیدم،
سالها ویران کردم،
و سالها از خودم دور شدم…
تا سرانجام دریافتم: برای رسیدن به آرامش، باید دیگران را همانگونه که هستند بپذیرم.
قرار نیست همه مانند من بیاندیشند یا عمل کنند.
هر کسی باورها و زندگی خودش را دارد.
وقتی میخواهم کسی را تغییر دهم، در واقع به او این پیام را میدهم: “اگر مثل من نباشی، جایی در زندگیام نداری!”
اما حقیقت این است که همهی ما ترکیبی از نقاط قوت و ضعف هستیم.
پس اگر میخواهم با کسی رابطهای صادقانه داشته باشم، باید او را همانطور که هست، بپذیرم و دوست بدارم.
نکته پایانی:
در مسیر بهبودی، الهام گرفتن از تجربهی کسانی که پیش از ما این راه را رفتهاند، میتواند نوری باشد در تاریکیهای درون. سنت فرانسیس، با زندگی ساده و سرشار از خدمت، الگویی ابدیست برای آنان که میخواهند رهایی را در فروتنی، عشق و پذیرش بیابند.
ساده نگهش دار
هر روز، هدیههای خاص خودش را دارد. —روث دی. فریدمن
زندگی سرشار از هدیههاست.
اما بزرگترین هدیه، بهبودی از اعتیاد است.
اگر از هوشیاری و پاکی خود هیجانزده نیستیم، شاید لازم باشد نگاهی صادقانه به درون خود بیندازیم:
آیا رازی در دل نگه داشتهایم؟
آیا غمی هست که نیاز به بیانش داریم؟
آیا خشمی سرکوبشده در درونمان موج میزند؟
چنین احساساتی میتوانند شور زندگی را از ما بگیرند.
بسیاری از معتادان، هرگز به هدیهٔ بهبودی نمیرسند.
ما که در مسیر بهبودی هستیم، از میان میلیاردها نفر، برگزیدهایم.
زندگی دوبارهای به ما عطا شده است.
در این مسیر، دشواریهایی هست، اما شادیِ داشتنِ فرصتِ دوباره، از همه چیز نیرومندتر است.
آیا امروز از داشتنِ بهبودی سپاسگزارم؟
نیایش روز:
ای قدرت برتر، کمکم کن بهبودیام را به چشم یک هدیه ببینم.
من شایستهٔ این هدیهام، چون انسانم.
یاریام کن همیشه این هدیه را با آغوش باز بپذیرم.
تمرین روز:
امشب، پیش از خواب، سه هدیهای را که امروز به من داده شد یادداشت خواهم کرد.
در مجله اعتیاد بیشتر بخوانید