شخصیت و احساسات ما توسط اعتیادمان احاطه شده بودند، به همین علت زمانی که پاک میشویم دچار سردرگمی و گیجی میشویم. ممکن است مدت زمانی بگذرد تا ما فرصت و شاید نیاز آن را پیدا کنیم تا از خود بپرسیم “من واقعا کی هستم؟”
ما در بهبودی تغییر میکنیم و در عین حال برایمان آشکار میشود که ما در طول مدت زندگی چه کسی بودهایم. ما خود را پیدا میکنیم.
برای خیلی از ما این به معنی برگشت سلامت عقلی است که قدم دوم درباره آن صحبت میکند. این ممکن است به معنی برگشت به شرایطی باشد که قبلا هرگز تجربه نکرده بودیم. زیرا هیچ وقت فرصت آن را نداشتیم تا خود واقعیمان باشیم بدون اینکه تظاهر کنیم، یا قایم شویم یا سعی کنیم خود را یک چیز یا یک کس دیگر نشان دهیم.
(کتاب پاک زیستن صقحه ۲۸)
احترام و رابطه با خودمان
مهمترین رابطهای که در زندگی شما وجود دارد، در حقیقت، رابطهای است که شما با خودتان دارید. برای اینکه روابط دیگر به خوبی پیش بروند، شما نیازمند توجه به زمانی هستید که برای خود و نیازهایتان صرف میکنید. اگر نسبت به خود احساس رضایت داشته باشید، انرژی مثبتی نیز به جهان عرضه میکنید و تمامی روابط شما از آن سود میبرند.
شما باید همواره به بدن خود توجه داشته باشید و به علائمی که روزانه ارائه میکند، توجه کنید. شما باید همیشه به میزان کافی عشق، تغذیه، و مراقبت به خود ارائه کنید و خود را همانطور که هستید بپذیرید. روشی که شما با خود رفتار میکنید، بر روشی که با دیگران رفتار میکنید نیز تاثیرگذار است. اگر به خود احترام بگذارید و عشق بورزید، این شرایط در روابط شما نیز به خوبی رشد میکند.
پاک زیستن، فقط برای امروز
ما به چیزی نیاز داریم تا جریان افکار منفی را در هم بشکند. این چیز ممکن است نوعی عملکرد باشد، مثلا مراقبه، یا رفتن به جلسه بهبودی، یا ممکن است کاری باشد که دیگران انجام میدهند، دوستان راهنمای ما بهخوبی ما را میشناسند و میتوانند تشخیص دهند که ما از راه راست خارج شدهایم و به ما کمک کنند تا به سر جای واقعی خود برگردیم.
زمانی که فقط برای امروز زندگی کنیم، به شهامتی دست مییابیم که تصورش را نیز نمیکردیم و میتوانیم در زندگی با نشاط، هیجان و امید فراوان به جلو برویم. اما اگر در گذشته سیر کنیم یا نگران آینده باشیم، قبل از اینکه بفهمیم چه اتفاقی افتاده، میبینیم که دوباره گیر افتادهایم.
(از کتاب پاک زیستن، معتادان گمنام)
محبت و همدلی با خود
برای بهبودی رابطه با خودمان در طول سفر به سوی بهبودی و سلامتی، اهمیت دارد که با خود مهربان و صبور باشیم. این کمک میکند تا به جای تمرکز بر روی اشتباهات گذشته، به هدفهایمان متمرکز شویم و به خود و تصمیماتمان در آینده اعتماد کنیم.
پیوند با خودِ واقعی
هر بار که تسلیم میشویم، دوباره درمییابیم همان درماندگیای که ما را به زانو درمیآورد، نیرویی میشود برای ادامه مسیر. وقتی امید از یک آرزو به واقعیتی زنده تبدیل میشود، زندگی ما دگرگون میشود. تجربههایمان باورهایمان را تأیید میکنند و این باورها آرامآرام به ایمان تبدیل میشوند. هنگامی که ایمان به آگاهی و شناخت بدل میشود، برنامهای که زمانی برای عمل کردن به آن تقلا میکردیم، بخشی از وجود ما میشود. در اینجاست که چیزی را پیدا میکنیم که تمام عمر در جستوجویش بودیم: پیوند با دیگران، پیوند با نیروی برتر، پیوند با دنیای اطرافمان، و شاید شگفتانگیزتر از همه، پیوند با خودِ واقعیمان.
(از کتاب پاک زیستن، معتادان گمنام)
