این روایت، تجربه‌ی واقعی همسر فردی است که با اعتیاد جنسی درگیر بوده است. اگر شما هم در چنین رابطه‌ای قرار دارید، این مقاله می‌تواند به درک، همدلی و تصمیم‌گیری آگاهانه کمک کند.

اعتیاد جنسی هنوز در همهٔ نظام‌های تشخیصی به‌عنوان یک «اعتیاد رسمی» به‌صورت یک‌دست شناخته نمی‌شود. با این حال، زمانی که رفتارهای جنسی به شکل تکراری از کنترل خارج می‌شوند و به روابط، اعتماد و زندگی روزمره آسیب می‌زنند، می‌توانند به الگویی رفتاری و مخرب تبدیل شوند؛ چه در روابط حضوری و چه در فضای آنلاین و تماشای پورنوگرافی. این مسئله فقط محدود به افراد مجرد نیست و در برخی افراد حتی پس از ازدواج نیز ادامه پیدا می‌کند.

الایزا یکی از زنانی است که همسرش با اعتیاد به سکس یا تعدد روابط جنسی درگیر بوده است. او تلاش کرده بدون قضاوت و با ذهنی باز، این بحران زناشویی را مدیریت کند.

الایزا می‌گوید روزی که فهمید شوهرش به رابطه جنسی معتاد است، احساس کرد سقف خانه روی سرش خراب شده است.

او می‌گوید: «با اینکه بیش از یک سال است از ماجرا خبر دارم، اما هنوز برایم تازه است. احساس می‌کنم احمق‌ترین آدم دنیا هستم. مدام با خودم فکر می‌کنم چطور نفهمیدم؟»

الایزا که برای حفظ حریم شخصی نامش را تغییر داده‌ایم، در گیپسلندِ ایالت ویکتوریا زندگی می‌کند. آنچه در ادامه می‌خوانید، روایت همسر یک معتاد جنسی است.

آن‌ها در یک سفر خانوادگی بودند که الایزا متوجه شد شوهرش در طول چهارده سال زندگی مشترک، صدها رابطهٔ فیزیکی و آنلاین با افراد دیگر داشته است.

او می‌گوید: «اگر فیلمی از زندگی‌ام و شکل برملا شدن ماجرا می‌دیدم، فکر می‌کردم این داستان کاملاً غیرواقعی است. حقیقت این است که حتی روحم هم خبر نداشت در زندگی مخفی شوهرم چه می‌گذرد.»

این لحظه، نقطه‌ای بود که تصویر الایزا از زندگی زناشویی‌اش به‌کلی فرو ریخت. داستان همسر یک معتاد جنسی، برای او نه‌تنها دردناک، بلکه شوک‌آور بود.

روایت همسر یک معتاد جنسی
الایزا متوجه شد، شوهرش از طریق یک اپلیکیشن تلفن با بیش از صد نفر در ارتباط بوده است!

ارتباط جنسی همسر معتاد به سکس

پس از آن‌که الایزا روی صفحهٔ گوشی شوهرش پیامی دید که فرستنده‌اش را نمی‌شناخت، تصمیم گرفت موضوع را نادیده نگیرد و کمی بیشتر جست‌وجو کند.

در نهایت، با پیام‌های جنسی شوهرش به زنی دیگر و برنامه‌ریزی برای دیدار حضوری مواجه شد. همان‌جا بود که فهمید این فقط یک رابطهٔ پنهانی یا اتفاقی نیست. شوهرش از طریق یک اپلیکیشن با بیش از صد نفر در ارتباط بوده است.

از سکس اینترنتی گرفته تا رابطه با روسپی‌ها و روابط یک‌شبه‌ای که از طریق اپلیکیشن‌های مختلف شکل می‌گرفتند، همسر سابق الایزا همهٔ این الگوها را تجربه کرده بود.

الایزا می‌گوید: «هرچه بیشتر از ماجراجویی‌های او سر در می‌آوردم، بیشتر به این نتیجه می‌رسیدم که این وضعیت طبیعی نیست. این یک اعتیاد است. ماجرا مربوط به یک رابطهٔ عاشقانهٔ فرازناشویی یا تلاشی برای ترک زندگی مشترک نبود.»

برای او، این جمع‌بندی روشن بود:
شوهرم یک معتاد جنسی بود.

شیوع مشکل؛ چرا آمار دقیق اعتیاد جنسی روشن نیست؟

به گفتهٔ سازمان بهداشت جهانی، «اختلال رفتار جنسی وسواسی» به الگویی پایدار از ناتوانی در کنترل تکانه‌های جنسی شدید و تکرارشونده گفته می‌شود؛ الگویی که می‌تواند به آسیب در زندگی فردی، روابط و عملکرد اجتماعی منجر شود.

با این حال، تعیین شیوع دقیق اعتیاد جنسی کار ساده‌ای نیست. سحر اودوهرتی، رئیس انجمن روان‌شناسان استرالیا، توضیح می‌دهد که به دلیل نبود یک ابزار تشخیصی سراسری، برآورد میزان شیوع این مشکل با عدم قطعیت همراه است. به گفتهٔ او، بسیاری از روان‌شناسان همچنان از کتاب راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی برای تشخیص استفاده می‌کنند؛ اما اعتیاد جنسی به‌دلیل نبود شواهد کافی، از آخرین ویرایش این کتاب حذف شده است.

مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۸ در مجلهٔ World Psychiatry منتشر شد نیز به همین چالش اشاره می‌کند. این پژوهش تأکید می‌کند که به‌دلیل نبود تعاریف منسجم و داده‌های جمعیتی کافی، تعیین دقیق شیوع اعتیاد جنسی دشوار است؛ با این حال، برآوردهای همه‌گیرشناختی، شیوع آن را بین سه تا شش درصد در میان بزرگسالان مطرح می‌کنند.

اودوهرتی در این‌باره می‌گوید: «این حوزه به دانش و مهارت تخصصی نیاز دارد و ممکن است برای بسیاری از افرادی که به کمک احتیاج دارند، خدمات درمانی کافی در دسترس نباشد. به همین دلیل، لازم است دولت‌ها سرمایه‌گذاری و تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام دهند تا متخصصان بیشتری آموزش ببینند. همهٔ انسان‌ها سزاوار آن هستند که بدون ترس از قضاوت شدن، برای مشکلی که زندگی‌شان را تحت‌تأثیر قرار داده است، کمک حرفه‌ای دریافت کنند.»

 همسر یک معتاد جنسی
سحرا اودوهرتی می گوید که روانشناسان به آموزش بیشتری در مورد رفتارهای نابهنجار جنسی نیاز دارند.

مشکلات همسر یک معتاد جنسی

برای الایزا، اولین مانع پیدا کردن یک روان‌شناس مناسب برای کمک به شوهرش بود. در کنار آن، خودش هم نیاز داشت جایی برای حمایت عاطفی و درک‌شدن پیدا کند؛ جایی که بتواند بدون قضاوت، از تجربه‌اش حرف بزند.

او می‌گوید مدتی طول کشید تا بتواند یک گروه حمایتی مناسب برای خودش پیدا کند، اما وقتی بالاخره موفق شد، این تجربه برایش بسیار ارزشمند بود. به گفتهٔ الایزا، صحبت با کسانی که شرایط مشابهی را تجربه کرده‌اند و درد مشترکی دارند، به‌شدت تسکین‌دهنده است و احساس تنهایی را کمتر می‌کند.

با این حال، مسیر یافتن کمک تخصصی برای او و همسرش ساده و سرراست نبود. الایزا می‌گوید در مقطعی، شوهرش از نظر روانی کاملاً فروپاشیده بود و او مجبور بود هم‌زمان نگران سلامت روان همسرش باشد و به‌دنبال راهی برای دریافت کمک مؤثر بگردد.

الایزا از طریق پایگاه‌های سلامت روان منطقهٔ محل زندگی‌شان متوجه شد که خدمات تخصصی موردنیاز آن‌ها در دسترس نیست. پس از تماس با یک روان‌شناس، به او گفته شد که برای این مشکل باید به متخصص اعتیاد جنسی مراجعه کنند.

در نهایت، آن‌ها توانستند یک متخصص اعتیاد جنسی در سیدنی پیدا کنند. هرچند این درمان به‌صورت آنلاین انجام می‌شد و محدودیت‌های خودش را داشت، اما برای خانواده‌ای که در منطقه‌ای بدون دسترسی به خدمات تخصصی زندگی می‌کرد، همین امکان نیز کمک‌کننده بود.

الایزا می‌گوید پیدا کردن منبع حمایت مناسب، انرژی و تلاش زیادی می‌خواهد؛ اما بدون این حمایت، ادامه دادن مسیر بسیار دشوارتر می‌شود.

کمبود متخصص برای درمان معتادان سکس

انجمن خدمات سلامت لاتروب در منطقهٔ گیپسلند برای درمان مصرف مواد، الکل و قمار خدمات ارائه می‌کند، اما به گفتهٔ سخنگوی این انجمن، برای درمان اعتیاد جنسی خدمات درمانی اختصاصی و انحصاری وجود ندارد. او توضیح می‌دهد که بسیاری از مراکز، درمان‌های کلی برای تغییر رفتارهای ناخواسته ارائه می‌کنند؛ از جمله مصرف مواد، الکل، قمار و سایر رفتارهای اعتیادآور مانند اعتیاد جنسی، اما این خدمات لزوماً تخصصی نیستند.

در این میان، جان لارکین، رئیس مرکز مشاوره بلوط در شهر بریزبن، از نخستین درمانگرانی بود که در سال ۲۰۰۸ دورهٔ تخصصی درمان اعتیاد جنسی را گذراند. این دورهٔ آموزشی، برنامه‌ای تخصصی در ایالات متحده است که تنها برای درمانگرانی در دسترس قرار دارد که دست‌کم پنج سال سابقهٔ کار بالینی داشته باشند.

به گفتهٔ لارکین، حتی امروز نیز تعداد درمانگران آموزش‌دیده در حوزهٔ اعتیاد جنسی در استرالیا بسیار محدود است و احتمالاً به تعداد انگشتان دو دست هم نمی‌رسد. او می‌گوید بسیاری از درمانگران تلاش می‌کنند به افراد درگیر این مشکل کمک کنند، اما بدون آموزش تخصصی، این مداخلات همیشه مؤثر نیستند.

پیامدهای نبود کمک و حمایت مناسب می‌تواند بسیار جدی باشد. لارکین تأکید می‌کند که از نزدیک دیده است چگونه روابط از هم می‌پاشند، خانواده‌ها آسیب می‌بینند و افراد شغل خود را از دست می‌دهند، فقط به این دلیل که دسترسی به درمان مناسب وجود نداشته است.

از نظر او، بهبود نظام ارجاع به درمانگران متخصص، آموزش بهتر پزشکان عمومی و تقویت خدمات سلامت روان محلی می‌تواند نقش مهمی در کاهش این آسیب‌ها داشته باشد. او همچنین به نبود پوشش بیمه‌ای برای خدمات مشاوره اشاره می‌کند و می‌گوید اگر هدف سیاست‌گذاران کمک واقعی به مردم است، نباید حمایت بیمه‌ای فقط به گروه محدودی از روان‌شناسان محدود شود.

لارکین در پایان تأکید می‌کند که رفتارهای جنسی وسواسی یک مشکل اخلاقی یا ضعف شخصیتی نیست، بلکه ریشه‌های زیستی و روانی دارد. به گفتهٔ او، کمک حرفه‌ای وجود دارد؛ مسئله اصلی، دشواری دسترسی به آن است.

معتاد جنسی
الایزا گفت: نمی‌توانم بگویم چقدر ارزشمند است که کسانی را پیدا کنید که با مشکلات مشابه شما دست‌وپنجه نرم می‌کنند و با هم درد مشترک دارید. صحبت با سایر همسرانی که با این مشکل مواجه هستند، بسیار تسکین‌دهنده بود

برای درمان اعتیاد جنسی چه روش‌هایی وجود دارد؟

تاثیر مواد مخدر بر زندگی زناشویی و روابط جنسی

سرانجام این رابطه چه شد؟

در نهایت، الایزا و شوهرش از یکدیگر جدا شدند.
او می‌گوید: «شاید او هر روز به‌دنبال رابطهٔ جنسی نبود، اما هر روز، بدون استثنا، یک معتاد بود. فکر اینکه کسی سال‌ها آگاهانه به من دروغ گفته و مرا فریب داده، واقعاً دردناک است.»

الایزا تأکید می‌کند که جدایی تصمیمی ساده نبود، اما ماندن در رابطه‌ای که اعتماد و امنیت عاطفی در آن از بین رفته بود، هزینهٔ روانی بیشتری برایش داشت. او می‌گوید هرچند زندگی بعد از جدایی سخت‌تر شده، اما احساس آرامش بیشتری دارد؛ آرامشی که پیش از آن تجربه نکرده بود.

جمع‌بندی

داستان الایزا، فقط روایت پایان یک ازدواج نیست؛ تصویری است از تأثیر عمیق اعتیاد جنسی بر شریک زندگی فرد مبتلا. اعتیاد جنسی می‌تواند سال‌ها پنهان بماند، اما پیامدهای آن به‌تدریج اعتماد، صمیمیت و احساس امنیت را فرسوده می‌کند.

این روایت نشان می‌دهد که انکار و پنهان‌کاری، بحران را عمیق‌تر می‌کند؛ در حالی‌که آگاهی، حمایت تخصصی و مرزگذاری روشن—even اگر به جدایی ختم شود—می‌تواند به کاهش رنج و بازیابی تعادل روانی کمک کند. برای بسیاری از همسران، مسیر بهبودی نه با «نجات دادن طرف مقابل»، بلکه با مراقبت از خود آغاز می‌شود.

اگر همسرم انکار می‌کند

انکار، واکنشی رایج در اعتیادهای رفتاری است. بحث‌کردن، فشار آوردن یا تلاش برای اثبات مشکل، معمولاً نتیجهٔ معکوس دارد. در این مرحله، تمرکز بر سلامت روان خودتان و دریافت حمایت، از تلاش برای تغییر طرف مقابل مهم‌تر است.

اگر قول می‌دهد اما رفتار تکرار می‌شود

قول و عذرخواهی بدون اقدام عملی، نشانهٔ تغییر پایدار نیست. تغییر واقعی معمولاً با درمان تخصصی، پیگیری منظم و پذیرش مسئولیت همراه است. تکرار الگوها—even با ابراز پشیمانی—نشان می‌دهد که مشکل همچنان فعال است.

مرز سالم یعنی چه؟

مرز سالم یعنی بدانید چه چیزی برای شما قابل‌تحمل نیست و عبور از آن چه پیامدی دارد. مرزگذاری تهدید یا تنبیه نیست؛ راهی است برای محافظت از کرامت، امنیت عاطفی و سلامت روان شما—چه تصمیم به ماندن داشته باشید، چه به رفتن.

سوالات متداول

آیا میل جنسی زیاد همیشه به معنای اعتیاد جنسی است؟
خیر. میل جنسی بالا به‌تنهایی اعتیاد محسوب نمی‌شود. زمانی می‌توان از اعتیاد جنسی صحبت کرد که رفتارهای جنسی از کنترل خارج شوند، به روابط و زندگی فرد آسیب بزنند و با اجبار، پنهان‌کاری یا احساس شرم همراه باشند.

آیا اعتیاد جنسی قابل درمان است؟
بله. اعتیاد جنسی یک الگوی رفتاری قابل درمان است. روان‌درمانی تخصصی، گروه‌های حمایتی و پیگیری مستمر می‌توانند به فرد کمک کنند کنترل رفتارهای جنسی را دوباره به دست آورد.

آیا پنهان‌کاری نشانه اعتیاد جنسی است؟
در بسیاری از موارد، بله. پنهان‌کاری، دروغ و زندگی دوگانه از نشانه‌های رایج اعتیادهای رفتاری هستند و معمولاً به حفظ و تشدید چرخه اعتیاد کمک می‌کنند.

referemce

Husband’s sex addiction shook Eliza’s life like an ‘earthquake’ but she found support for both of them, ABC News, Fri 7 Jul 2023
این لینک